Nú er í umræðunni að sameina Hvalfjarðarsveit Akranesi og Skorradalshreppi.
Þetta ber ansi brátt að og lítið eigum við að fá að hugsa um þetta Hvalfjarðarsveitungar því stefnt er að kosningu um málið með þingkosningum. - Það hefur ekki verið í tísku hér í sveit að láta það skipta máli hvað sveitungunum finnst. Ssamanber merkisskrípi sveitarinnar sem sett var yfir okkur án þess að við fengum nokkuð um það að segja jafnvel þótt helmingur kosningabærra manna í sveitinni bæði sérstaklega um það.
Fyrst samið var um sameiningu hreppanna fjögurra á sínum tíma (Innri Akraneshreppur, Skilmannahreppur. Leirár- og Melahreppur og Hvalfjarðarstrandarhreppur) er þetta kannski alveg eins gott. Við losnum þá að minnsta kosti við merkið sem að mínu mati er sveitarfélaginu okkar hreinasta háðung.
Ég vil þó fá að vita hvað hangir á spýtunni áður en ég kýs - hvað með Heiðarskóla?, hvað með deiliskipulagið sem búið er að gera? hvað með stefnuna gagnvart verksmiðjunum?
Verður aðstaða fólks jöfnuð (sumir eru með heitt vatn - sumir ekki). Fjöldi spurninga ryðst fram í hugann.
Er fyrir höfuð búið að móta einhverja stefnu?- og hvernig eigum við að geta glöggvað okkur á þessu á nokkrum vikum?
Það ku hafa verið haldinn fundur um málið á miðvikudag, ég sá auglýsingu um það í Skessuhorni sem mér berst ævinlega á fimmtudögum.

Haninn Hjalti sem hefur orðið gæludýr hér á heimilinu síðustu daga fer að heiman í dag. hann hefur eignast tvær ferfættar vinkonur, íslensku fjárhundana Urði og Spá (sem hér er að kveðja hann).
Þessi verður ekki í vandræðum í Biskupstungunum. Hann er bráðfallegur, fagurgulur og rauður með grátt stél, gráar vængfjaðrir og hálsfjaðrir og myndarlegan blöðrukamb. Hann kann á fólk og hunda og er sallarólegur þótt hann sé handfjatlaður og jafnvel sleiktur í framan öðru hverju af hundstungu. Sunnlensku púturnar verða brjálaðar í hann!

Það var ekki skemmtilegt að vakna í morgun. Kvíðinn stökk strax inn í sálina um leið og ég rumskaði og hætti ekki að naga fyrrr en ég staulaðist niður í myrkrinu til að staðfesta gruninn...

Jú, það var eins og mig grunaði . Allir landnámshænuungarnir dauðir í eggjunum.. Þökk sé framkvæmdum Rarik í gær. Klukkutima rafmagnsleysi er dauðadónur.

Þvílík sorg, þvílíkt ergelsi - og tap á fé núna þegar maður má ekki við því. Báðar útungunarvélarnar voru fullar af eggjum með páskaungum handa fjölskyldum sem eru búnar að biða lengi. Fyrri hópurinn átti að koma úr eggjunum í gær eða síðasta lagi í dag, hinn eftir ca 4 daga. Sextíu og fjórir itlir fullskapaðir ungar voru sum sé myrtir og ég gat ekkert að gert.
Ég var vöruð við með nokkurra klukkustunda fyrirvara og gerði allt sem i mannlegu valdi stendur til að bjarga þeim- lokaði gluggum og yfir loftinntakið á vélum, hitaði herbergið, pakkaði vélunum inn í teppi - en allt kom fyrir ekki.
Hver einasti ungi fórst - og mér líður eins og morðingja.

Á þrem stöðum bíða fjölskyldur eftir ungunum sínum. það er erfitt að útskýra og sefa sorgina. Það er líka mjög erfitt að byrja aftur.. öll vinnan, allur kostnaðurinn, áhyggjurnar af því hvað verður næst. Ég veit vel að þetta er engum að kenna - en á svona stundum langar mann að gefast upp.

Já já, fullt af gestum á leiðinni,- tvær Reykvískar nornir, amerískur hrossakaupandi og kona sem á hér unghana í búri.
og svo auðvitað ROKIÐ....



Einn stormur á Kjalarnesinu, - hvað með það?!
maður keyrir þetta í 20 m/sec með aðra hönd á stýri og flautandi lagstúf.
25 - jú þá er maður með báðar á stýrinu og hlustar bara á útvarpið.
Þegar er komið eitthvað á fjórða tuginn dregur maður vel úr hraðanum og þegar er komið fast að 40 metrum eru hnúarnir farnir að hvítna dálítið og það þarf kúbein til að rétta úr kjúkunum á eftir.
- en maður fer

spurning með gestina...

Í dag hef ég tekið að mér hlutverk heimasætu. Ekki seinna vænna þegar maður er kominn seinnihlutann í sextugt.
Ástæðan er sú að ég kem mér ekki út úr húsinu, reyndar ætlaði ég að fara niður á Hagstofu og fleira skemmtilegt,- nú eða að minnsta kosti að fara í búðina að kaupa ávexti og grænmeti til að gera haldið áfram heilsusamlegu mataræði mínu (þetta var auðvitað brandari).
En sum sé.. ég nenni ekki!
Borða frekar bara nýorpin egg úr hænunum mínum, drekk te og gúffa í mig afgangnum af vínberjum sem gleymdust í gær.- harla gott bara.
Ég skammast mín ekkert fyrir letina, finnst ég hafa ágæta afsökun fyrir því að nenna ekki út úr húsi, það er öllu verra að ég kem mér ekki að því að byrja á handverkinu sem býður mín.

Nú þarf að herða upp hugann og bretta upp ermarnar!